Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

 

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

         ΚΩΣΤΗ ΗΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ

                www.ret-anadromes.blogspot.com

 

Η 21η Ιουνίου είναι διεθνώς γνωστή ως Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, ενώ στην Ελλάδα και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχει επικρατήσει ο όρος Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής. Η Γιορτή ξεκίνησε το 1982 στο Παρίσι, με πρωτοβουλία τού τότε Γάλλου Υπουργού Πολιτισμού Ζακ Λανγκ, και σύντομα εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Με την υποστήριξη του Γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού και την αιγίδα του Δήμου Παρισίων, ερασιτέχνες και επαγγελματίες μουσικοί σε όλη τη χώρα κατακλύζουν αφιλοκερδώς δημοτικούς χώρους, πάρκα, δρόμους, πλατείες και δίνουν εκατοντάδες συναυλίες σε κάθε είδος μουσικής.

 Από το 1985 η Γιορτή αυτή της Μουσικής άρχισε να εξαπλώνεται και πέρα από τα σύνορα της Γαλλίας, με την Αθήνα – πρώτη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης – να γίνεται η πρώτη πόλη όπου η Γιορτή πραγματοποιήθηκε εκτός Γαλλίας. Έκτοτε, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μουσικές διοργανώσεις διεθνώς και η Μουσική λειτουργεί ως μέσο ειρηνικής και πολιτισμικής συνύπαρξης των ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτά, εν ολίγοις, αποτελούν το ιστορικό πλαίσιο της Γιορτής της Μουσικής και κάπου εδώ στράφηκε και ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού κ. Μάνος Τσάκωνας στον χαιρετισμό του για τη βραδιά.

Στο πρώτο Μέρος, η Δημοτική Χορωδία, υπό τη διεύθυνση της Ισιδώρας Χαλκιαδάκη, παρουσίασε ένα καλοδουλεμένο πρόγραμμα σύγχρονου ρεπερτορίου, το οποίο ξεχώρισε για την καθαρότητα της εκτέλεσης, την ομοιογένεια του ηχοχρώματος και τη φροντισμένη άρθρωση, στοιχεία που ανέδειξαν τη δυναμική της Χορωδίας να εισχωρεί με ευαισθησία στον ονειρικό κόσμο της μουσικής.

Πρόκειται για ένα σύνολο τραγουδιών της σύγχρονης μουσικής σκηνής, που μέσα στο όμορφο αυτό καλοκαιριάτικο βραδινό φώτισαν με ιδιαίτερη ένταση την αναζήτηση της ονειρικής διάστασης των ανθρώπινων εμπειριών, προσφέροντας μιαν αίσθηση ελευθερίας στην έμπνευση, την αυθεντικότητα και τον ενθουσιασμό. Οι ερμηνείες ανέδειξαν τον λυρισμό και τη συναισθηματική δύναμη των έργων, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα αισιοδοξίας και καλοκαιρινής ευφορίας.

Στο δεύτερο Μέρος, η Δημοτική Φιλαρμονική εντυπωσίασε και κυριολεκτικά ενθουσίασε με το πλουσιότατο ρεπερτόριό της και τον ισορροπημένο, γεμάτο ζωντάνια ήχο της. Τα χάλκινα πνευστά (τρομπέτες, τρομπόνια, τούμπες και γαλλικά κόρνα) προσέδωσαν λαμπρότητα και δυναμισμό στις ερμηνείες, ενώ τα ξύλινα πνευστά (φλάουτα, κλαρινέτα και σαξόφωνα) συνέβαλαν με τη ζεστασιά και την εκφραστικότητά τους στη διαμόρφωση ενός ευχάριστου και ομοιογενούς ηχητικού συνόλου. Όλοι οι μουσικοί κατάφεραν πραγματικά να φωτίσουν κάθε λεπτομέρεια των έργων που ερμήνευσαν μέσα από μια προσπάθεια απόλυτης πειθαρχίας, συντονισμού και συνύπαρξης κάτω από το στιβαρό πρόσταγμα του αρχιμουσικού Στέλιου Αποστολάκη. 

Ξεχωριστή μνεία αξίζει στα δύο σόλο των πολλά υποσχόμενων νεαρών κλαρινετιστών της Δημοτικής Φιλαρμονικής, της τάξης του κλαρινέτου, που καταχειροκροτήθηκαν από το κοινό. Το πρώτο ερμηνεύτηκε από τον Γιώργο Αγρυμάκη στο γνωστό μουσικό έργο Cinema Paradiso- ένα από τα πιο συγκινητικά και αναγνωρίσιμα μουσικά θέματα της παγκόσμιας κινηματογραφικής ιστορίας. Το δεύτερο παρουσιάστηκε από τον Κωνσταντίνο Παπαδάκη στο An American in Paris (Blues theme), του Gershwin, το οποίο απέδωσε με εντυπωσιακή τεχνική αρτιότητα και μουσική ωριμότητα, αναδεικνύοντας πλήρως τις υψηλές απαιτήσεις του έργου.

Από τα λοιπά κομμάτια ξεχωρίσαμε από τα ξένα το Bella Ciao, σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα και της αντίστασης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το «Por una Cabeza», ένα από τα διασημότερα τάνγκο του Carlos Gardel, που έχει συνδεθεί με τον κινηματογράφο και τη διεθνή μουσική σκηνή, ενώ από το ελληνικό ρεπερτόριο ξεχωρίσαμε τον «Ερωτόκριτο» του Βιτσέντζου Κορνάρου, το «Ήτανε μια φορά» του Σταύρου Ξαρχάκου και το «Λαϊκό Πανόραμα» του Βασίλη Τσιτσάνη, ένα αφιέρωμα στον κορυφαίο δημιουργό του ελληνικού πενταγράμμου, μέσα από μια σειρά επιλογών από τις πιο αγαπημένες και διαχρονικές συνθέσεις του. Το πρόγραμμα έκλεισε πανηγυρικά με το «Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ» του Μίκη Θεοδωράκη.    

                Η Δημοτική μας Φιλαρμονική, δεμένη γερά με την ιστορία αυτού του τόπου, συμβάλλει καθοριστικά στη μουσική παιδεία της πόλης των Τεχνών και των Γραμμάτων και προσφέρει ουσιαστικό έργο στη μουσική συγκρότηση των παιδιών μας, διασφαλίζοντας τη συνέχεια και την εξέλιξή της στο μέλλον. Γιατί πρέπει να τονιστεί ότι η ορχήστρα αυτή δεν είναι κάτι το ριζικά νέο, αλλά η ευτυχής κατάληξη μιας ιδιαίτερα ευγενικής και επίπονης προσπάθειας πολλών δεκαετηρίδων- διαφόρων φιλόμουσων Ρεθεμνιωτών, που με τη φλόγα και το πάθος τους για τη μουσική Παιδεία αυτού του τόπου έδωσαν τη σημερινή μουσική πραγματικότητα, που το Ρέθυμνο την έχει ανάγκη και πρέπει πάση θυσία να τη συνεχίσει. Να τη συνεχίσει στη μνήμη των μελών τού περίφημου Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Ρεθύμνου- του σπουδαιότερου σωματείου που υπήρξε ποτέ στην πόλη μας- και τού εκ των μελών του Μανόλη Νικ. Γοβατζιδάκη, λαμπρού φιλόμουσου Ρεθυμνιώτη, καταρτισμένου και του ίδιου μουσικά, που με ενέργειές του, στα 1901, συγκροτήθηκε η πρώτη Φιλαρμονική τού Ρεθύμνου, αποτελούμενη από είκοσι όργανα, και με πρώτο μουσικοδιδάσκαλο τον Βασίλη Κουτσό από τον Πειραιά.

Με την ιστορία, περαιτέρω, της Φιλαρμονικής τού Δήμου μας συνδέονται άρρηκτα, μέσα από πολλαπλές δράσεις, και οι μουσικοί- αρχιμουσικοί: Νίκος Γκίνος (1945), Άκης Σμυρναίος (1952), Νίκος Μαμαγκάκης, Νίκος Περπυράκης και Αχιλλέας Τσομπανάκης. Ανεξίτηλη, επίσης, παραμένει και η σφραγίδα τού αείμνηστου αντιδημάρχου Θοδωρή Αραμπατζόγλου.

Τα θερμά μας συγχαρητήρια σε όλους τους μουσικούς και στους διευθυντές των δύο συνόλων– τον αρχιμουσικό της Φιλαρμονικής, Στέλιο Αποστολάκη και τη διευθύντρια της Χορωδίας, Ισιδώρα Χαλκιαδάκη – για το υψηλό επίπεδο και την εξαιρετική τους παρουσία.