Μαριέττα Ασημομύτη- Εκκεκάκη * * * Στα σαράντα της

 

Στα σαράντα της

 

Μαριέττα Ασημομύτη- Εκκεκάκη

                                                                              *   *   *

          ΚΩΣΤΗΣ  ΗΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

     www.ret-anadromes.blogspot.com

 Το άγγελμα του θανάτου είναι πάντοτε οδυνηρό και επώδυνο, μολονότι όλοι γνωρίζουμε πως αποτελεί το βεβαιότερο, το πιο σίγουρο και αναπόφευκτο γεγονός της ζωής του ανθρώπου. Ωστόσο, όταν εκλείπει ένας άνθρωπος που κατόρθωσε να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στις καρδιές των συνανθρώπων του, η απώλειά του γίνεται ακόμη περισσότερο αισθητή.

Αυτό ακριβώς συνέβη και με την αείμνηστη Μαριέττα Ασημομύτη- Εκκεκάκη. Η είδηση της εκδημίας της, πριν σαράντα μέρες, προκάλεσε βαθιά θλίψη όχι μόνο στην αγαπημένη της οικογένεια, αλλά και στους πολυάριθμους φίλους, συναδέλφους, μαθητές και σε όλους όσοι είχαν την ευλογία να τη γνωρίσουν και να συμπορευθούν μαζί της. Γιατί η Μαριέττα Εκκεκάκη υπήρξε μια γυναίκα με σπάνιο ήθος, ευγένεια ψυχής, ανιδιοτελή προσφορά και ακατάβλητη αγάπη για τον άνθρωπο.

Ως οικογενειακή φίλη- για σαράντα και πλέον χρόνια, με δεσμούς που σφυρηλατήθηκαν βαθιά την εποχή που ζούσε, ακόμα, ο σύζυγός της, ο ευπατρίδης εκείνος συμπολίτης μας Γιώργος Εκκεκάκης- υπήρξε πάντα ειλικρινής και αφοσιωμένη. Παράλληλα, ως συνάδελφος και Διευθύντρια για περισσότερο από μια δεκαετία, ξεχώρισε ως εξαιρετικά συνεργάσιμη και πρόθυμη. Πάνω από όλα, όμως, υπήρξε μια εκπαιδευτικός φωτισμένη και εμπνευσμένη, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στις ψυχές των μαθητών της. Δεν είναι, άλλωστε, καθόλου άστοχος ο χαρακτηρισμός που της αποδόθηκε σε πρόσφατη νεκρολογία μαθητή της, ότι υπήρξε «ο φύλακας άγγελος της μαθητιώσας νεολαίας του Ρεθύμνου».

Η προσωπικότητά της ξεχώριζε, περαιτέρω, για την αξιοπρέπειά της, τη διακριτικότητα και την πνευματική της καλλιέργεια. Δεν επιδίωκε την προβολή· προτιμούσε να αφήνει τα έργα και την προσφορά της να μιλούν γι' αυτήν. Και πράγματι, η πολυετής εκπαιδευτική της διαδρομή και η συγγραφική της δραστηριότητα, καθώς και η ενεργός συμμετοχή της στα πνευματικά και κοινωνικά δρώμενα του τόπου, αποτελούν την πιο εύγλωττη μαρτυρία της γόνιμης παρουσίας της.

Σε κάθε σχολείο όπου υπηρέτησε (Γαλλική Σχολή Χανίων, 1ο και 2ο Γυμνάσιο Αρρένων ως καθηγήτρια και, αργότερα, ως Διευθύντρια στα Γυμνάσια Γαράζου, Επισκοπής, Αργυρούπολης και στο 1ο Γυμνάσιο Ρεθύμνου) άφησε έντονη τη σφραγίδα της. Συγχρόνως, ορισμένοι σημαντικοί σταθμοί της εκπαιδευτικής και κοινωνικής της διαδρομής αποτέλεσαν αφορμή για τη συγγραφή αξιόλογων, πολυσέλιδων βιβλίων ιστορικής τεκμηρίωσης.

Έτσι, λόγοι νοσταλγίας την ώθησαν να ανατρέξει και να περιπλανηθεί στα όμορφα μαθητικά της χρόνια, της δεκαετίας του 1950, στο ιδιωτικό Γυμνάσιο Θηλέων, που λειτουργούσε στη Χαλέπα Χανίων, με την ευθύνη και τη μέριμνα των Καλογραιών του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως. Το σχολείο αυτό η Μαριέττα το έζησε για έξι ολόκληρα χρόνια, ως μαθήτρια του οκτατάξιου Γυμνασίου, ενώ, για ένα, ακόμα, μικρό χρονικό διάστημα και δίδαξε σε αυτό ως πτυχιούχος της Γαλλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μπόρεσε, έτσι- όπως χαρακτηριστικά σημειώνει η ίδια- να δει τα πράγματα «και από μέσα» και αποτέλεσμα της περιπλάνησής της αυτής υπήρξε το βιβλίο της με τίτλο: «Η Γαλλική Σχολή Καλογραιών στη Χαλέπα Χανίων (1852-1983)». Η Συγγραφέας με το βιβλίο της αυτό επιχειρεί μια επιμελή, εμπεριστατωμένη και άκρως ενδιαφέρουσα αναπαραγωγή και καταγραφή των συμβάντων του συγκεκριμένου Σχολείου, κατά τον υπερεκατονταετή βίο του (1852-1983).

Αργότερα, ως Διευθύντρια του 1ου Γυμνασίου μάς παρουσίασε-μαζί με τον συνάδελφο Νίκο Δρανδάκη- το βιβλίο της «Από την Ιστορία του 1ου Γυμνασίου και του 1ου Λυκείου Ρεθύμνου», όπου καταγράφεται η ιστορία των εν λόγω σχολείων, οι Διευθυντές τους και βιογραφικά καθηγητών του Γυμνασίου.

Ιδιαίτερη υπήρξε η συμβολή της και στο Λύκειο των Ελληνίδων Ρεθύμνου, όπου υπηρέτησε ως μέλος και επί σειρά ετών ως Έφορος Αρχείου. Ιδιαίτερη υπήρξε η συμβολή της και στο Λύκειο των Ελληνίδων Ρεθύμνου, όπου υπηρέτησε ως μέλος και επί σειρά ετών ως Έφορος Αρχείου. Η έρευνά της και εδώ υπήρξε, αναμφίβολα, υποδειγματική, κοπιαστική, λεπτομερέστατη και πολυετής. Με επιμονή και προσήλωση, όπως η μέλισσα, αποδελτίωνε επί χρόνια και συγκέντρωνε πολύτιμο αρχειακό υλικό: έγγραφα, φωτογραφίες, συνεντεύξεις και δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου, αναλώνοντας αμέτρητες ώρες έρευνας στους τόμους των εφημερίδων της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Ρεθύμνου. Καρπός της πολύχρονης, μεθοδικής και επίμονης αυτής εργασίας υπήρξε η έκδοση ενός μνημειώδους τόμου για την ιστορία του Ιδρύματος, ο οποίος αποτελεί πολύτιμη, έκτοτε, παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Ευτύχησε, τέλος, με τον σύζυγό της- τον αείμνηστο συνάδελφο, ομότεχνο και φίλο, Γιώργο Εκκεκάκη, διακεκριμένο συλλέκτη σπάνιων κρητικών εκδόσεων- να καταστεί συνδωρήτρια της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Ρεθύμνου, προσφέροντας περί τις πέντε χιλιάδες τόμους· μια δωρεά ανεκτίμητης αξίας για τον τόπο.

 Πολλές κοινωνικές, οικογενειακές και προσωπικές αρετές συγκεντρώθηκαν στο πρόσωπο της αγαπητής φίλης Μαριέττας και αποτέλεσαν ένα αρμονικότατο σύνολο και έναν πλήρη χαρίτων άνθρωπο, μια πολυτρόπως χαριτωμένη προσωπικότητα, που όπου βρέθηκε και με όποιον συναναστράφηκε κέρδισε την απεριόριστη εκτίµηση και φιλία του. Το έργο και το παράδειγμά της θα παραμείνουν ζωντανά στη μνήμη της εκπαιδευτικής κοινότητας και της ρεθεμνιώτικης κοινωνίας. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της ρεθεμνιώτικης γης που τη σκέπασε.

Αιωνία σου η μνήμη αξέχαστη και αγαπητή Μαριέττα!  

Δεν υπάρχουν σχόλια: