ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ;



ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ;

       ΚΩΣΤΗ ΗΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ

    Σε μια από τις κορυφαίες στιγμές του βρέθηκε, ανέλπιστα, το Αναγεννησιακό Φεστιβάλ της πόλεώς μας, την Τετάρτη 1 Αυγούστου 2001, με την παρουσία, στο θέατρο «Ερωφίλη» της Φορτέτσα, ενός από τα πρώτα και πιο δημοφιλή φολκλορικά συγκροτήματα της Σερβίας, που ήρθε και πρότεινε στο ρεθεμνιώτικο κοινό χορούς και τραγούδια από όλη τη γείτονα χώρα. Ήταν ένα θέαμα συναρπαστικό, πέρα και από την πιο τολμηρή φαντασία, ισάξιο, αν όχι και ανώτερο, όπως ομολόγησαν μερικοί από τους θεατές και από αυτά τα περίφημα Γεωργιανά Μπαλέτα. Η ζωντανή και δεξιοτεχνικότατη στα πολύ γρήγορα «τέμπο» επταμελής λαϊκή ορχήστρα στήριξε την απόδοση με απόλυτη ακρίβεια και ασφάλεια των καταπληκτικών χορευτών του λαϊκού σερβικού συγκροτήματος.
     Τα μοναδικά κομμάτια- σπουδαίας πολιτιστικής κληρονομιάς του φίλου και ομόδοξου Σερβικού λαού- που προτάθηκαν στο ρεθεμνιώτικο κοινό, κυριολεκτικά εξέπληξαν με την πλουσιότατη γκάμα ακροβατικών και μεγάλης ποικιλίας χορευτικών κινήσεών τους και εντυπωσίασαν ιδιαίτερα με τις πλουσιότατες και θαυμάσιες τοπικού χρώματος ενδυμασίες τους.
     Είναι γεγονός ότι οι φίλοι Σέρβοι χορευτές δόθηκαν ολόψυχα και με το σώμα και με το πνεύμα στη μάχη του χορού και της κίνησης, κυριολεκτικά εξαντλώντας τις κινητικές δυνατότητες του ανθρωπίνου σώματος. Η άκρως εμπνευσμένη επεξεργασία της χορογραφικής γραφής, πάνω σε πλούσια διασκευασμένες σερβικές χορογραφίες, έδωσε τη δυνατότητα στην 30μελή σερβική χορευτική ομάδα- που αποτελούνταν κυρίως από νεαρά αγόρια και κορίτσια- να επιδοθεί σε μια εκπληκτική ανασύνταξή της σε όλη την έκταση του σκηνικού χώρου, μέσα από καταπληκτικά σόλο, ντουέτα, τρίο και μεγαλύτερα σύνολα, σε μια αδιάκοπη διαδοχή ακροβατικών κινήσεων, που θύμιζαν ασταμάτητη ροή οπτικοκινητικής ενέργειας.
    Και όμως! Το καταπληκτικό αυτό μουσικό χορευτικό συγκρότημα χόρεψε σε ένα ανύπαρκτο ρεθεμνιώτικο κοινό! Ξεκίνησε την παράσταση με όχι περισσότερους από όσα τα δάχτυλα των δύο χεριών συμπολίτες, για να ανέλθουν- στις καλύτερες στιγμές του θεάτρου- σε μόλις τις τρεις- τέσσερις δεκάδες θεατών. Μια πρωτεύουσα νομού των τριάντα χιλιάδων μόνιμων κατοίκων δε μπόρεσε, αλήθεια, να διαθέσει ένα αξιοπρεπές θεατρικό κοινό, που, ακόμα και από απλή περιέργεια, να μπορούσαν να μπουν στον κόπο και να ανηφόριζαν για δύο ώρες στο θέατρο «Ερωφίλη», για να παρακολουθήσουν- με ένα δυσανάλογα προς την αξία της παράστασης ευτελές εισιτήριο των χιλίων δραχμών- έργα που σπάνια έρχονται και παρουσιάζονται στον τόπο μας 
     Αυτές, όμως, οι καταστάσεις επαναλαμβανόμενες συχνά λειτουργούν σε βάρος, οπωσδήποτε, της εγκυρότητας  του θεσμού και υποσκάπτουν την αξιοπιστία του προς τα έξω, όταν τα διάφορα συγκροτήματα που προσέρχονται από την Ελλάδα ή το εξωτερικό παίρνουν από τον τόπο μας προσωπική γεύση αυτής της θλιβερής εμπειρίας, να παίζουν, δηλαδή, μπροστά σε αδειανά καθίσματα.
   Είναι, πάντως, κρίμα για το Ρέθεμνος της παράδοσης, για το Ρέθεμνος των Τεχνών και των Γραμμάτων η συμπεριφορά αυτή που έδειξε σε ένα λαό ομόδοξο με δεδομένους δεσμούς φιλίας και αγάπης, που ξεκινούν από τα βάθη των αιώνων και του κοινού βυζαντινού παρελθόντος. Ένα λαό φίλο και ιδιαίτερα δοκιμασμένο τη στιγμή αυτή από τις βόμβες των «φίλων» νατοϊκών, που- περισσότερο από ποτέ άλλοτε- τώρα θα ήθελε με την ενθαρρυντική παρουσία της ανθρωπιάς και της ευαισθησίας μας να του αναπτερώναμε το τσακισμένο ηθικό με ένα θερμό χειροκρότημα και την εγκάρδια και ζεστή επιδοκιμασία μας.
     Ύστερα από όλα αυτά- και με όσα παρόμοια συνέβησαν και την προηγούμενη ακριβώς βραδιά με την μουσικοχορευτική παράσταση που έδωσε και πάλι ο «αδελφός» δήμος του Καστενάζο της Ιταλίας- είναι ανάγκη, νομίζουμε, για άλλη μια φορά, να διερωτηθούμε όλοι μας- Δημοτική Αρχή και ρεθεμνιώτικος λαός- αν θέλουμε πραγματικό πολιτισμό και αληθινή κουλτούρα στον τόπο μας. Αν ναι, τότε μόνη λύση, περισσότερο και από τους καρνάβαλους και τις γιορταστικές φιέστες του κρασιού, είναι, νομίζω, να διαφυλάξουμε το Αναγεννησιακό Φεστιβάλ- τον μόνο έγκυρο φορέα υψηλής μουσικής, χορευτικής και θεατρικής παιδείας- ως «κόρην οφθαλμού», μακριά από ότιδήποτε- προσωπικό ή οικονομικό- είναι δυνατό να το βλάψει και αποσταθεροποιήσει μελλοντικά.
    Ευχόμαστε του χρόνου να δοθεί στα περίφημα σερβικά χορευτικά συγκροτήματα μια δεύτερη ευκαιρία να παρουσιαστούν στην πόλη μας, προκειμένου να λάμψουν μπροστά σε ένα πυκνότατο θεατρικό κοινό, όπως, εξάλλου, τους αξίζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: