ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΓΑΣΠΑΡΗ "Μνήμης Έργα"


ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΓΑΣΠΑΡΗ 

"Μ ν ή μ η ς  Έ ρ γ α" 

Τοπία με την τεχνική τής υδατογραφίας από το παλιό Ατσιπόπουλο

               ΚΩΣΤΗ ΗΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ
            www.ret-anadromes.blogspot.com


Η αντίληψη που θέλει τον εικαστικό χώρο αποκλειστικό προνόμιο των ειδικών βρίσκεται, θεωρώ, έξω από την πραγματικότητα. Η ζωγραφική ως καλλιτεχνική ενασχόληση έχει μεγάλη ευρύτητα και διαθέτει χώρους όπου ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αποδώσει αξιόλογα, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι θα κινηθεί και θα δημιουργήσει σε συνθήκες ελευθερίας και ευγενούς εσωτερικής διάθεσης. Και η ζωγραφική για μένα είναι πρώτα απ’ όλα διάθεση, δηλώνει ο φιλόλογος καλλιτέχνης και φίλος κ. Αιμίλιος Γάσπαρης, έργα τού οποίου θαυμάσαμε στην έκθεση ζωγραφικής που οργάνωσε ο «Πολιτιστικός Σύλλογος Ρέθυμνου», στο «Σπίτι του Πολιτισμού», στο Ρέθυμνο, την περασμένη Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013.

Ο Αιμ. Γάσπαρης άρχισε πριν χρόνια να ασχολείται με τα χρώματα και τα σχέδια, κάτι που, οπωσδήποτε, γι’ αυτόν έγινε πολύ  γοητευτικό και ευχάριστο. Το υλικό που χρησιμοποιεί είναι το χαρτί και ζωγραφίζει ακολουθώντας την τέχνη τής υδατογραφίας (ακουαρέλας) μιας πολύ ενδιαφέρουσας και συναρπαστικής καλλιτεχνικής διαδικασίας. Είναι λίγο και σαν το παιγνίδι που δεν σου δημιουργεί επιπρόσθετες υποχρεώσεις. Αρκούν τα χρώματα, η ιδέα και το χαρτί και, πάνω απ’ όλα, εσωτερική διάθεση και φαντασία για μιαν όμορφη καλλιτεχνική δημιουργία!

Με τον όρο υδατογραφία ή τον αντίστοιχο διεθνή (από την ιταλ. γλώσσα) ακουαρέλα, αναφερόμαστε σε ένα συγκεκριμένο είδος ζωγραφικής, που έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στους τοπιογράφους τού 18ου αιώνα. Και βλέπω να συμβαίνει κάτι παρόμοιο και με τον Αιμ. Γάσπαρη, που κι εκείνος τρέφει ιδιαίτερη λατρεία στα τοπία και, μάλιστα, αυτά του χωριού του, του Ατσιπόπουλου. Ξεκίνησε, αρχικά, με κάποιες γωνιές από την πλούσια αρχιτεκτονική ιστορία τού χωριού του και, στη συνέχεια, επέλεξε ορισμένα θέματα στα οποία εστίασε και τα επεξεργάστηκε εικαστικά. Και πιο συγκεκριμένα . επέλεξε θέματα που σήμερα δεν υπάρχουν πια, έτσι όπως έφτασαν μέχρι τα μέσα τού 20ου αιώνα. Πρόκειται για μια ζωγραφική που εκφράζει απεριόριστη νοσταλγία προς το παρελθόν και μιαν απόπειρα να ιχνηλατηθούν οι απόηχοι τού τόπου από το σχετικά κοντινό παρελθόν ως τις μέρες μας και αυτό είναι το βασικό μήνυμα που εκπέμπεται, θεωρώ, και από την έκθεση αυτήν. 

Η παλιά εκκλησία τού χωριού, η παλιά Παναγία, όπως ακούγεται από το στόμα τού λαού, και η βενετσιάνικη γέφυρα, που ήταν στον Κόμβο τού Ατσιπόπουλου, είναι από τα αγαπημένα θέματα τού καλλιτέχνη και αυτά απέδωσε τις περισσότερες φορές. Και έχω τη βάσιμη βεβαιότητα να πιστεύω ότι από την κεντρική αυτήν ιστορική γέφυρα τού χωριού του κινούμενος ο καλλιτέχνης και από τα πλατιά τόξα τής πανέμορφης εκκλησίας και τού μνημειακού καμπαναριού της, ενστικτωδώς επιλέγει και αγαπά και σε άλλα έργα του συχνά να απεικονίζει παρόμοιες γέφυρες, τόξα και ανοίγματα, γενικά, που δίνουν την αίσθηση τής ανθρώπινης συνεργασίας, της επικοινωνίας και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών. Και αυτήν την ελευθερία νιώθω βαθιά μέσα μου να εκφράζουν και οι ακουαρέλες τού φίλου Αιμ. Γάσπαρη. Πολλά ανοίγματα, λοιπόν- χαρακτηριστικό τής τέχνης τού Αιμίλιου Γάσπαρη- καμάρες μεγάλες, που χάνονται σε μιαν ατμόσφαιρα ουράνια, θεϊκή, αφήνοντας να περάσει από μέσα τους το φως των ιδεών και εναγώνιων τού καλλιτέχνη αναζητήσεων, σε μιαν, αληθινά, σπάνια σε πλούτο φωτός χρωματική κλίμακα και λάμψη. Όλα ντυμένα στο φως χύνουν τη λάμψη τους σε ένα, συχνά, βαθυκόκκινο χαρακτηριστικό φόντο, σύμβολο των τιμημένων και υψηλών ιδεωδών τής ζωής και τής ψυχής τού καλλιτέχνη. 
Ο Αιμίλιος Γάσπαρης στη ζωγραφική φαίνεται να δοκιμάζει τα πάντα. πειραματίζεται, αναζητά δημιουργικά και προτείνει όλο και κάτι καινούριο, κάτι σπουδαίο, έξοχα εντυπωσιακό. Μελετά τις διαστάσεις, τις αναλογίες, τα χρώματα, τους όγκους δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ακριβή θέση των πραγμάτων που ζωγραφίζει κάθε φορά. Τίποτε δεν είναι τυχαίο στις ακουαρέλες του. Οι υδατογραφίες του είναι εξαιρετικά διάφανες με τα φωτεινά χρώματα ψηλά στις επιφάνειες. Συχνό μοτίβο των πινάκων του η πέτρα (των κτισμάτων που καλλιτεχνικά αναδημιουργεί) φαίνεται προσεκτικά δουλεμένη στο ανάγλυφό της και στην προοπτική απόδοσης τού φόντου και της σχέσης σκιάς και φωτός και σου επιτρέπει αβίαστα να εισπράξεις το κατάλληλο κάθε φορά αισθητικό ερέθισμα.
Συγχαίρουμε τον φίλο Αιμίλιο Γάσπαρη μέσα από τη καρδιά μας και του ευχόμαστε καλή συνέχεια στις γόνιμες και δημιουργικές αυτές αναζητήσεις του στη ζωγραφική, που γίνονται όλες ανοίγματα φωτός, που αφήνουν από μέσα τους να περάσει και να διαχυθεί πλούσιο το φως των  εναγώνιων αναζητήσεών του, σε μίαν αληθινά σπάνια σε πλούτο χρωματική κλίμακα και λάμψη, που μεταγγίζεται και δίνει σε όλους μας δυναμικές διεξόδους στη μεγαλειώδη ομορφιά τής ψυχής και της φύσης, που τόσο εναγώνια και ο ίδιος φαίνεται να αναζητεί.

Σημαντική στα εγκαίνια τής έκθεσης, τη Δευτέρα, και η μουσική παρουσία τής χορωδίας των Γυμνασίων Ατσιπόπουλου και Επισκοπής, υπό τη διεύθυνση τής μουσικού Έλλης Περίσογλου, που μας χάρισε μιαν ερμηνεία σύγχρονων τραγουδιών χαρακτηριστική για την ποιότητά της και την ξεχωριστή μουσική ευαισθησία και βεβαιότητά της. Τα παιδιά τραγούδησαν με καλή τεχνική, σωστό έλεγχο τού στόματος και της αναπνοής, με φωνή εύηχη, ομοιογενή και μεστή σε ένα εξαιρετικά όμορφο και ρυθμικό τέμπο, που το διέκριναν χαρακτηριστική δύναμη και ζωντάνια.    

            Τα θερμά μου συγχαρητήρια σε όλους τους προαναφερθέντες συντελεστές τού πολιτιστικού αυτού γεγονότος τής πόλης μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: