ΓΕΛΕΝΑΣ ΙΚΝΑΤΟΒΙΤΣ - ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΕΝΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ



ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ  
ΓΕΛΕΝΑΣ ΙΚΝΑΤΟΒΙΤΣ 

                

               ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΕΝΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ

ΚΩΣΤΗ ΗΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Η ζωγραφική για την Γέλενα Ικνάτοβιτς είναι πόνος, πόνος δημιουργίας, πόνος τοκετού, σαν αυτόν που δίνει οντότητα σ’ ένα καινούριο μαργαριτάρι. Το μαργαριτάρι φανερώνει μέσα του την ομορφιά της ζωής, που γεννιέται μέσα από τον πόνο. Ένας κόκκος άμμου, που εισχωρεί μέσα στο κοχύλι, το κάνει, από πόνο, να δακρύζει. από αυτά τα δάκρυα, που έρχονται να τυλίξουν προστατευτικά το ξένο σωματίδιο, γεννιέται, στη συνέχεια, ένα καινούριο, ολοφώτεινο μαργαριτάρι.

Έτσι, το μαργαριτάρι, σαν σύμβολο δημιουργίας κι ομορφιάς, που παίρνει τη ζωή του μέσα από τον πόνο και το δάκρυ, αποτελεί πηγή έμπνευσης και σύμβολο δημιουργίας για τη Γέλενα Ικνάτοβιτς, μια νέα ζωγράφο με όνειρα και μεγάλες ελπίδες, από τη γειτονική ομόδοξη και φίλη χώρα της Σερβίας. Χριστιανή ορθόδοξη και ή ίδια, αγαπά ξέχωρα την Ελλάδα και την πόλη μας, το Ρέθυμνο, στο οποίο παρουσιάζει έργα της για δεύτερη φορά. Βρίσκεται στο στάδιο εκπόνησης τής διδακτορικής της διατριβής, στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, με θέμα: «Προσωπογραφία και εικόνα».

Πριν από λίγες ημέρες είχα την τύχη να παρακολουθήσω μια έκθεση ζωγραφικής τής εν λόγω Σερβίδας ζωγράφου, στην αίθουσα Πυροβολικού, της Φορτέτσα, στα πλαίσια του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ. και η έκθεση έκλεισε μεν, έμαθα, όμως, από τη ζωγράφο ότι σύντομα θα επαναληφθεί σε άλλη αίθουσα της πόλης μας. Προς τούτο, έστω και αργά, η παρούσα κριτική.

Η τέχνη της Γέλενα Ικνάτοβιτς πραγματικά με εξέπληξε από την πρώτη στιγμή για την όλως ιδεαλιστική πορεία της και τις βαθιές πνευματικές- χριστιανικές ανησυχίες και καταβολές της, που αποτυπώνονται «θαρσαλέως» πάνω στην κάθε πτυχή των έργων της. ο ήλιος, το φεγγάρι, το φως, ο Σταυρός του Χριστού, που λάμπει στο στερέωμα και χύνει γύρω του το αναστάσιμο φως, το φως που δικαιώνει τις εύλογες ελπίδες των λαών- δονούν και συχνά δίνουν το βασικό τους περίγραμμα στις κεντρικές επιφάνειες της ζωγραφικής της. 
Η Γέλενα δοκιμάζει τα πάντα. πειραματίζεται, αναζητά δημιουργικά και προτείνει όλο και κάτι καινούριο, σπουδαίο, έξοχα εντυπωσιακό. Πολλά ανοίγματα, καμάρες μεγάλες χαοτικές χάνονται σε μια ατμόσφαιρα ουράνια, θεϊκή, αφήνοντας να περάσει από μέσα τους το φως των εναγώνιών της αναζητήσεών, σε μια, τώντις, σπάνια σε πλούτο φωτός χρωματική κλίμακα και λάμψη. Όλα ντυμένα σεμνά το φως της Ορθοδοξίας, χύνουν τη λάμψη και το άρωμα της πίστης, σε ένα βαθυκόκκινο χαρακτηριστικό φόντο, εκφραστικό του αίματος του Αρνίου και των ανά τους αιώνες μαρτύρων της πίστης και των τιμημένων ιδανικών της ζωής. 
Σε αρκετούς πίνακες της Γέλενα ξεχωρίζουν και τόνοι άσπροι και γαλάζιοι, χρώματα κατ’ εξοχήν ελληνικά, γιατί η Ελλάδα- σύγχρονη και αρχαία- έχει θρονιάσει στη καρδιά της και ενθουσιάζει και εμψυχώνει δημιουργικά τη Γέλενα, σε μια δυναμική πορεία και αναμέτρηση με το φως και τα ελληνικά ιδανικά και ιδεώδη που πολύ συχνά, επίσης, αποτελούν θέμα της ζωγραφικής της. Από τα έργα της δεν λείπει και μια σειρά τεσσάρων θαυμάσιων πινάκων με χαρακτηριστικά θέματα από το Ρεθεμνιώτικο λιμάνι, που διακρίνονται από μια  πλούσια χρωματική γκάμα ευαισθησίας και συνθετικής ικανότητας. 
Στη ζωγραφική της Γέλενα Ικνάτοβιτς, μπορώ να πω ότι διακρίνω ένα Παπαδιαμάντη, ένα Μωραϊτίδη των Ελληνικών μας Γραμμάτων. Η γλώσσα της ζωγραφικής είναι διεθνής, δεν έχει σύνορα για όλον τον κόσμο, η Ορθοδοξία κοινή για Έλληνες και Σέρβους, ιδού, λοιπόν, πεδίο δράσης λαμπρό για την Γέλενα Ικνάτοβιτς. Τη συγχαίρουμε μέσα από τη καρδιά μας και της ευχόμαστε να συνεχίσει τις γόνιμες και δημιουργικές αναζητήσεις της στη ζωγραφική, που δίνουν σε όλους μας δυναμικές διεξόδους στη ομορφιά της ψυχής της και στη μεγαλειώδη πνευματικότητα της ορθόδοξης αναστάσιμης παράδοσης, που τόσο εναγώνια η ίδια αναζητεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια: